X
تبلیغات
سایت نظامی ارتش ایران و جهان - جنگنده میگ 31

سایت نظامی ارتش ایران و جهان

سایت نظامی ما به تایید صنایع دفاع ایران رسیده است

میگ 31

هواپيما ميگ۳۱ سگ شکاری روسيه

بهترين وسيله برای مقابله با هرگونه تهديد هوايی را می توان هواپيماهای رهگير و شكاری دانست. اين نوع هواپيماها با تسليحات خاص و قدرت مانور بالا به راحتی می توانند هر پرنده آهنی كه در حال پرواز باشد را نشانه گرفته و منهدم سازند و به همين دليل يكی از قوی ترين بازوان دفاعی ـ هوايی هر كشور به حساب می روند.

ايالات متحده آمريكا و روسيه (اتحاد جماهير شوروی سابق) دو كشوری هستند كه رقابت بسيار جدی ای در ساخت هواپيماهای رهگيری و شكاری با هم داشته و همچنان دوش به دوش هم در حال حركت هستند. اگر آمريكا هواپيمای بمب افكنی مانند (Lancer) B1-B می سازد، كمتر از چند ماه بعد خبر ساخت بمب افكن توپولف (Tu-160) را خبرگزاری های روسيه (شوروی) اعلام می كنند. يا اگر روسيه موشك بالستيكی را آزمايش می كند، مدتی نگذشته كه خبر ساخت سپر موشكی قوی آمريكا به گوش می رسد و اين رقابت (به رغم افت اندك قدرت هوايی روسيه پس از فروپاشی اتحاد جماهير شوروی) در تمامی عرصه های هوايی مانند ساخت موشك، شاتل و. . . ادامه داشته و دارد. در اين كشمكش های رقابتی بر سر ساخت هواپيماهای شكاری، روسيه (شوروی سابق) موفق به ساخت هواپيمای رهگير - شكاری شد كه به راستی يكی از بهترين هواپيماها در نوع خود به حساب می رود.

ميگ ـ ۳۱ (Mig-31) هواپيمای رهگيری با سرعت مافوق صوت (supersonic) و دوربرد است كه هواپيمايی محبوب در نيروی هوايی روسيه است. قبل از Mig-31 هواپيمای Mig-25 وظيفه دفاع هوايی را برعهده داشت اما Mig-25 برای نزاع در ارتفاع های بالا طراحی شده بود. پس در اواسط دهه ۱۹۶۰ متخصصان هوافضای شوروی دست به ساخت Mig-31 زدند و برای صرفه جويی در وقت و هزينه طرح اصلی آن را از Mig-25 امانت گرفته و با انجام تغيير و تحولاتی مثلاً ساخت بدنه ای كشيده تر نسبت به Mig-25 (برای به دست آوردن سرعت مافوق صوت پرواز در ارتفاعات پايين) و موتوری جديد (جهت افزايش برد) سرانجام اولين نمونه آزمايشی آن به نام Ye-155MP را ساختند كه نخستين پروازش را در ۱۶ سپتامبر سال ۱۹۶۵ ميلادی انجام داد. با جلب رضايت كارشناسان نيروی هوايی، توليد آن از سال ۱۹۶۹ آغاز شد. در سال ۱۹۸۲ ناتو (سازمان پيمان آتلانتيك شمالی NATO) به آن لقب سگ شكاری (foxhound) نهاد.
از اين زمان به بعد Mig-31 جايگزينی اصلح به جای هواپيماهای Mig-23 و Tu-28 و Su-15 به حساب می آيد. اين سگ شكاری آهنی توسط دو موتور توربوفن مدل D-30F6 تجهيز شده است كه برد آن را به طور چشمگيری نسبت به هواپيماهای هم دوران خود افزايش داده و احتياج به دريچه های ورودی هوای (intakes air) بزرگ تر و همچنين خروجی های (nozzle) گشادتری نسبت به Mig-25 دارد.

كليد موفقيت Mig-31 كه اين هواپيما را از باقی رقبای خود متمايز می سازد، می توان در وجود رادار زاسلون (Zaslon) مدل SBI-16 دانست. اين رادار پيشرفته خط كنترل آتش تا محدوده ۱۲۰ كيلومتری (حدود ۶۵ مايل) اطراف خود را به وضوح در بر می گيرد و حتی نسبت به اهدافی كه پشت هواپيما هستند حساس است و می تواند ۱۰ هدف را شناسايی كرده و به ۴ هدف در آن واحد كنترل كامل داشته باشد. در همين راستا Mig-31 با ۴ موشك دوربرد AA-9-Amos) R) تجهيز شد. بعد از Mig-31 مدلی پيشرفته تر به نام Mig-31B ساخته شد كه توانايی حمل موشك های جديدتر را مانند موشك های دوربرد R-33S، موشك ميان برد R-40TD و موشك كوتاه برد R-60 را داشت و تغييراتی نيز در سنجش ايونيك (الكترونيك پرواز) آن داده شد و مهم ترين مسئله توانايی سوخت گيری هوايی (in-flight refuling) را نيز به دست آورد. مدلی ديگر از ميگ ها، Mig-31D است كه خصوصياتی جديد و توانايی حمل موشك ضدماهواره (Anti-Satellite Missile) دارد كه اين موشك به صورتی عمود به نوك بال هايش نصب می شود. در سال ۱۹۹۲ ميلادی Mig-31E برای اولين بار در نمايشگاه هوايی برلين به نمايش گذاشته شد در حالی كه فقط يك نمونه از اين هواپيما ساخته شده بود

اما باز هم با وجود اين همه مدل های مختلف از هواپيمای ميگ ـ ۳۱ نيروی هوايی روسيه ارضا نشد و دست به ساخت مدل جديدی با نام Mig-31M زد كه بسيار پيشرفته تر از مدل اصلی يعنی Mig-31 بود. در اين مدل به طور كلی وضعيت رادارها تغيير كرد و رادارهای پيشرفته تر جای آنها را گرفت به گونه ای كه می توانست در يك زمان با ۶ هدف مجزا به مبارزه هوايی بپردازد كه نسبت به رادارMig-31« SBI-16» از توانايی كنترل ۲ فروند هواپيما بيشتر بهره می برد. اين مدل يعنی Mig-31M قادر به حمل موشك R-37 كه مدل پيشرفته R-33 است را دارا است. كابين خلبان از نو طراحی شده است و در آن از نمايشگرهای چندمنظوره سه رنگ استفاده می شود. ديگر تغييرات عبارتند از: ظرفيت بيشتر سوخت، چتر ترمز بزرگ تر (Chute hausing brake)، نداشتن مسلسل،۱ چرخ دماغه ای با طراحی جديد است. بعد از چند وقت باز هم سروكله مدلی ديگر پيدا شد با نام Mig-31BM كه در واقع بسيار شبيه به Mig-31B بود اما تمامی تجهيزاتش به روز شده بود به خصوص تمركز خاصی برای توانايی بيشتر در حمله های هوا به زمين شد و می توانست ۲۴ هدف زمينی را انتخاب كرده و آنها را موشك باران كند. يكی از مشخصات ويژه ميگ ها استحكام بدنه آن ها است كه تمامی آن ها از آلياژی متشكل از ۵۰ درصد از نوع خاصی از نيكل، ۱۶ درصد تيتانيوم و ۳۳ درصد از آلياژ سبك آلومينيوم است.

از صاحبان هواپيمای Mig-31 می توان فدراسيون روسيه (۳۲۰ فروند در اختيار نيروهای دفاع هوايی روسيه و واحدهای تاكتيكی)، قزاقستان با ۳۰ فروند (كه در واقع پس از فروپاشی شوروی سابق از آن كشور به ارث برده است) و چين نام برد. البته هنوز از سوی برخی كشورها علاقه مندی خاصی برای خريد اين هواپيما ابراز می شود، به ويژه كشورهايی كه قدرت و يا اجازه خريد تسليحات نظامی آمريكايی را ندارند و در واقع از سوی آمريكا تحريم شده اند. بله! ايران نيز به همراه سوريه برای مجهزكردن ناوگان هوايی خود علاقه مند به در اختيار گرفتن اين هواپيمای مدرن است تا توان مقابله با تكنولوژی نوين و پيشرفته آمريكايی كشورهای منطقه (و حتی خود آمريكا كه بدون هيچ مشكلی به عراق يورش برد) را داشته باشند. به عقيده كارشناسان در مورد جنگ عراق، وجود چند فروند هواپيمای Mig-31 شايد قدرت جلوگيری از جنگ را نداشت اما لااقل از
شدت حمله هوايی آمريكا می كاست. با وجود اين هواپيما، هيچ هواپيمای جنگنده و يا بمب افكن آمريكايی جرات نمی كرد كه بدون عمليات دقيق پيش بينی شده دقيق از مرزهای عراق عبور كند. حتی قسمت اعظم موشك های آمريكايی كه به سوی عراق شليك شدند، توسط اين شكاری نابود شد. چين نيز كه يكی از صاحبان Mig-31 است طبق قراردادی كه در سال ۱۹۹۲ ميلادی با روسيه منعقد كرد ۲۴ فروند از اين هواپيما همراه با تمامی تجهيزات پيشرفته را دريافت كرد و قرار بر اين شد كه چين با كمك روسيه يك كارخانه سازنده Mig-31 در شن يانگ Shenyang در سال ۲۰۰۰ احداث كند و تا سال ۲۰۱۰ ميلادی ۲۰۰ فروند از اين هواپيما توليد كند. اما اين قرارداد كاملاً لغو شد و چين در قبال اين قرارداد به خريد هواپيماهای سوخو ۲۶ و سوخو ۳ راضی شد.
پی نوشت
۱) تمامی مدل های ميگ به جز Mig-31 مجهز به مسلسل ۶ لول ۲۳ ميلی متری مدل GSh-23-6 است.

جدول مشخصات ميگ –31

كشور سازنده::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::شوروی
شركت::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::ميگويان
سال ساخت:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::1960 ميلادی
مبنای قدرت:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: موتور توربوفن مدل D_ 30F6
نيروی پيشران::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::159 هزار نيوتون
طول::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: 5/21 متر
ارتفاع:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: 63/5 متر
وزن:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::21825 كيلوگرم
وزن با تجهيزات::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::46200 كيلوگرم
سقف پرواز:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::20600 متر
سرعت:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::83/2 ماخ
هواپيماهای مشابه:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ميگ-25.....اف-14....اف-15
خدمه:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: 2نفر
رنج پروازی:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::1250 كيلومتر
سرعت ارتفاع ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::طی 9 دقيقه20000متر
سوخت گيری در هوا ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: خير
مخزن سوخت::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: 14200 ليتر

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 11:36 بعد از ظهر  توسط سرلشکر خلبان میثم آقایی   |